Yolun yarısı


yolBir dəfə Məqsəd və maraq adlı bir yazı yazmışdım. OXU(LİNK)

Hər zaman fərqli düşünmüşəm və ya elə düşünməyə çalışmışam. 

Yuxarıda qeyd etdiyim yazını Emin Milli oxuyub demişdi ki, hamı belə şeylər yazmalıdır.

Ancaq hamının bir şeyi yazması düşünməsi absurd bir şeydir.

Nəisə gələk əsas mövzumuza.

Son günlər əsasən eyni şeyləri müşahidə edirəm dostlarım tərəfindən edilən.

Həyatlarında ya yenilik etməyə çəkinirlər. Niyə çəkinirlər bax bu qələz məsələdir. Ailə, dostlar, yalançı ideallar, özündən qorxma və s və ilaxır.

Bunun ən əsası mənə elə gəlir özündən qorxmaqdır. Özünü yeniliyə və ya ürəyin istəyənə qadağa qoymaqdır. Ürəyin istəyəni beyin stoplaya bilər. Bu bərbad bir şeydir mənim düşüncəmdə. Buna yaxın bir misal var deyəsən türklər istifadə edir. “Vətən doğulduğum yer yox doyduğum yerdir.”

Mən bu ideal, fikir ilə irəliyə gedirəm. Qıraqdan kimsə gülə bilər ki, irəli nədir heç əvvəl olduğun yerdə də deyilsən geriləmisən. Bu subyektiv fikirdi. Obyektivini isə mən bilirəm.

Bu məsələyə bir-iki abzas sonra geri gələcəyəm.

Həyatımız yeniliklərə acdır, ehtiyacıdır həyatımızın yeniliklər.

Yeniliklərdən qorxmaq intihar etmək kimi bir şeydir.

İntihar o deyil ki, zəhər içəsən, damara lezva çəkəsən, dərman atasan, özünü maşın, qatar yoluna tullayasan, narkotiki dozadan çox istifadə edib yuxarıya “kayfda” gedəsən.

İntihar odur ki, istəklərini bloklayıb stoplayasan. Adını da qoyasan ki, olmur ya da ki, hər şeyi edirəm nəticə eynidir.

Yalan söhbətdir.

Edilən hər səhv və ya hər düz mütləq yeni nəisə öyrədir sənə. Əsas anlamaqdır.

Yeniliklərə gəldikdə isə mənə ən çox verilən sual odur ki, Bülbülə kimi bir yerdən necə çıxmısan sən. Niyə narkoman ən yaxşısı nəşəxor olmamısan. Suallar qəliz və çətindi ancaq biz görə-görə gəlirik.

Gördüklərimizdən nəticə çıxarırıq.

“Nəticə çıxarırıq” düz nəticəni çıxarırıq. Daha hər şey, hər kəs, hər olan eynidir deyib keçmirik. (Cəm halında yazmağı, danışmağı sevirəm)

Doğru nəticələrlə addımlayırıq. Səhvlər də var. Ancaq səhvsiz iş, insan olmaz. Hərəkətdə olan hər kəs səhv buraxır. Bu həyat oyunun bir qaydasıdır. Futbolun offside-i kimi.

Bu gün dayandığım nöqtədə çox dayana bilməyəcəm həyat mübarizədir, həyat inkişafdır.

Mübarizə, inkişaf doğru insanlarla olur. Doğru insanlar yanımdadırlar. Mən də onların yanındayam. Mən düşünürəm onların yanındayam, onlar da düşünür ki, mənim yanımdadırlar.

Kimlər bizi tərk edirlərsə buyura bilərlər. Gedənə yollar, qapılar açıq. Ancaq bizsiz.

Unutmuruq ki, yollar ölümə aparır. Bəlkə də bu sitatı sevdiyimdəndir ki, yolları çox sevirəm. Yolları gedirəm, şəkillərini çəkirəm. Niyə? Ona görə ki, o şəkillərə baxıb o yolları yadıma salıram.

Çox mücərrəd bir yazı yazdım deyəsən. Mən kiməm, biz kimik, kim qalır, kim gedir bu sualları düşünməyin mən də bilmirəm.

Sadəcə yazıdır da deyib keçin üstündən.

Nə edirsiz edin yolun yarısından qayıtmayın. Atalar səhv edib, qələt edib deyib ki, səhvin yarısından da qayıtmaq xeyirdir. Xeyir zad deyil məğlubiyyətin yekəsidir.

İstədiyinizi edin, qorxmayın, siz harda və kiminlə xoşbəxt olacaqsızsa orda, onunla olun!

Hamıya uğurlar öz yolunda…

Etibar Salmanlı(Etibarlı)

Yolun yarısı” üçün bir cavab

  1. Geri bildiriş: Vicdan qorxuya verdiyimiz ikinci addır | Etibarlı Mənbə...·

Bir cavab yazın

Sistemə daxil olmaq üçün məlumatlarınızı daxil edin və ya ikonlardan birinə tıklayın:

WordPress.com Loqosu

WordPress.com hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış /  Dəyişdir )

Google foto

Google hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış /  Dəyişdir )

Twitter rəsmi

Twitter hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış /  Dəyişdir )

Facebook fotosu

Facebook hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış /  Dəyişdir )

%s qoşulma